Berita Syarikat

Kaedah penggilapan acuan plastik

Penggilapan mekanikal

Penggilapan mekanikal ialah kaedah penggilapan yang bergantung pada pemotongan dan ubah bentuk plastik permukaan bahan untuk membuang bahagian cembung yang digilap bagi mendapatkan permukaan yang licin. Secara amnya, kayu batu minyak, roda bulu, kertas pasir, dan sebagainya digunakan, dan operasi manual adalah kaedah utama. Bahagian khas seperti permukaan badan berputar boleh digunakan. Menggunakan alat bantu seperti meja putar, penggilapan ultra-ketepatan boleh digunakan untuk mereka yang mempunyai keperluan kualiti permukaan yang tinggi. Penggilapan ultra-ketepatan ialah penggunaan alat kasar khas, yang ditekan ketat pada permukaan bahan kerja yang diproses dalam cecair penggilap yang mengandungi bahan kasar untuk putaran berkelajuan tinggi. Dengan menggunakan teknologi ini, kekasaran permukaan Ra0.008μm boleh dicapai, yang merupakan yang tertinggi di antara pelbagai kaedah penggilapan. Acuan kanta optik sering menggunakan kaedah ini.

Penggilapan kimia

Penggilapan kimia bertujuan untuk menjadikan bahagian cembung mikroskopik permukaan bahan dalam medium kimia lebih larut berbanding bahagian cekung, bagi mendapatkan permukaan yang licin. Kelebihan utama kaedah ini ialah ia tidak memerlukan peralatan yang kompleks, boleh menggilap benda kerja dengan bentuk yang kompleks, dan boleh menggilap banyak benda kerja pada masa yang sama, dengan kecekapan yang tinggi. Masalah utama penggilapan kimia ialah penyediaan cecair penggilap. Kekasaran permukaan yang diperoleh melalui penggilapan kimia biasanya beberapa 10 μm.

Penggilapan elektrolitik

Prinsip asas penggilapan elektrolitik adalah sama seperti penggilapan kimia, iaitu dengan melarutkan unjuran kecil pada permukaan bahan secara selektif untuk menjadikan permukaan licin. Berbanding dengan penggilapan kimia, kesan tindak balas katod dapat dihapuskan, dan kesannya lebih baik. Proses penggilapan elektrokimia dibahagikan kepada dua langkah: (1) Perataan makroskopik Produk terlarut meresap ke dalam elektrolit, dan kekasaran geometri permukaan bahan berkurangan, Ra>1μm. ⑵ Perataan cahaya rendah: Polarisasi anod, kecerahan permukaan bertambah baik, Ra<1μm.

Penggilapan ultrasonik

Letakkan benda kerja dalam ampaian kasar dan gabungkannya dalam medan ultrasonik, bergantung pada kesan ayunan ultrasonik, supaya bahan kasar digiling dan digilap pada permukaan benda kerja. Pemesinan ultrasonik mempunyai daya makroskopik yang kecil dan tidak akan menyebabkan ubah bentuk benda kerja, tetapi sukar untuk mengeluarkan dan memasang perkakas. Pemprosesan ultrasonik boleh digabungkan dengan kaedah kimia atau elektrokimia. Berdasarkan kakisan larutan dan elektrolisis, getaran ultrasonik digunakan untuk mengacau larutan, supaya produk terlarut pada permukaan benda kerja dipisahkan, dan kakisan atau elektrolit berhampiran permukaan adalah seragam; kesan peronggaan ultrasonik dalam cecair juga boleh menghalang proses kakisan dan memudahkan pencerahan permukaan.

Penggilapan cecair

Penggilapan bendalir bergantung pada cecair yang mengalir berkelajuan tinggi dan zarah kasar yang dibawa olehnya untuk mencuci permukaan benda kerja bagi mencapai tujuan penggilapan. Kaedah yang biasa digunakan ialah: pemprosesan jet kasar, pemprosesan jet cecair, pengisaran hidrodinamik dan sebagainya. Pengisaran hidrodinamik didorong oleh tekanan hidraulik untuk membuat medium cecair yang membawa zarah kasar mengalir ke depan dan ke belakang merentasi permukaan benda kerja pada kelajuan tinggi. Medium ini terutamanya diperbuat daripada sebatian khas (bahan seperti polimer) dengan kebolehaliran yang baik di bawah tekanan yang lebih rendah dan dicampur dengan bahan kasar. Bahan kasar boleh diperbuat daripada serbuk silikon karbida.

Pengisaran dan penggilapan magnetik

Penggilapan kasar magnetik adalah penggunaan bahan kasar magnetik untuk membentuk berus kasar di bawah tindakan medan magnet untuk mengisar bahan kerja. Kaedah ini mempunyai kecekapan pemprosesan yang tinggi, kualiti yang baik, kawalan keadaan pemprosesan yang mudah dan keadaan kerja yang baik. Menggunakan bahan kasar yang sesuai, kekasaran permukaan boleh mencapai Ra0.1μm. 2 Penggilapan mekanikal berdasarkan kaedah ini Penggilapan yang disebut dalam pemprosesan acuan plastik sangat berbeza daripada penggilapan permukaan yang diperlukan dalam industri lain. Secara tepatnya, penggilapan acuan harus dipanggil pemprosesan cermin. Ia bukan sahaja mempunyai keperluan yang tinggi untuk penggilapan itu sendiri, tetapi juga mempunyai piawaian yang tinggi untuk kerataan permukaan, kelancaran dan ketepatan geometri. Penggilapan permukaan secara amnya hanya memerlukan permukaan yang cerah. Piawaian pemprosesan permukaan cermin dibahagikan kepada empat tahap: AO=Ra0.008μm, A1=Ra0.016μm, A3=Ra0.032μm, A4=Ra0.063μm. Sukar untuk mengawal ketepatan geometri bahagian dengan tepat disebabkan oleh kaedah seperti penggilapan elektrolitik dan penggilapan bendalir. Walau bagaimanapun, kualiti permukaan penggilapan kimia, penggilapan ultrasonik, penggilapan kasar magnetik dan kaedah lain tidak memenuhi keperluan, jadi pemprosesan cermin acuan ketepatan masih terutamanya penggilapan mekanikal.